Agnieszka Potok

stopień: 4 DAN

praktyka: aikido od 1993 roku

specjalizacja: treningi dla dzieci w różncyh grupach wiekowych, zajęcia rodzinne

uprawnienia: pedagog - terapeuta, nauczyciel wychowania fizycznego, instruktor aikido - fukushidoin PFA, wychowawca, ratownik przedmedyczny, żeglarz jachtowy

zainteresowania: fotografowanie, taniec, żeglarstwo, jazda na snowboardzie, terapia tańcem i ruchem, integracja sensoryczna, w wolnych chwilach pisanie bajek:)

Sport towarzyszył mi w życiu od zawsze:) Od szkoły podstawowej trenowałam koszykówkę, piłkę ręczną, taniec towarzyski, jeździłam na nartach, w liceum trafiłam do harcerskiej drużyny żeglarskiej i zakochałam się w żaglach. Jednak to aikido stało się niespodziewanie pasją mojego życia, sposobem na nie, drogą i motywacją do rozwoju. Dzięki treningom odkryłam, że sprawia mi przyjemność praca z dziećmi, skończyłam studia pedagogiczne ze specjalnością wychowanie fizyczne i dalej kształcę się w tym kierunku. (podyplomowe studia wspomagania dzieci z problemami rozwojowymi). Jednocześnie zaczęłam odkrywać w sobie nieznane dotąd możliwości i sposoby łączenia dawnych pasji z nowymi doświadczeniami. Stąd narodził się pomysł na terapię tańcem i ruchem, choreoterapię, integrację sensoryczną czy choćby naukę jazdy na snowboardzie. Ostatnio dołączyła do nich także terapia Gestalt. Aikido samo w sobie ma ogromny potencjał wychowawczy i rozwojowy, dlatego ciągle szukam dróg, w których mogłabym łączyć pracę na macie z szeroko pojętym rozwojem człowieka.
Jestem z natury optymistką, lubię nowe projekty, pomysły, wyzwania. Fascynuje mnie wszystko co niesie w sobie wolność i otwartość. Lubię ludzi, ciekawią mnie i lubię z nimi rozmawiać. (chyba jestem gadułą?). Cieszą mnie nowe możliwości, ale przede wszystkim czerpię radość z rozwoju, zarówno swojego jak i innych. Najwyższe wymagania stawiam jednak zawsze sobie. Śmiało mogę powiedzieć, że kocham to co robię i nie zamieniłabym tego na żaden inny zawód, chociaż czasem, jak każdy nauczyciel, miewam chwile zwątpienia. Ale czymże one są wobec uśmiechu kogoś, komu po długiej pracy udało się zrobić to, co wcześniej było nieosiągalne?
Kiedy mam wolną chwilę, patrzę na świat przez obiektyw aparatu, lubię fotografować ludzi i detale, które w obiektywie często żyją własnym życiem. Pasjami piszę bajki :).

Kiedy świat wydaje się nieprzyjazny myślę, że „wszystkie drogi świata prowadzą do serca Wojownika”

kontakt: agnieszka.potok@aikido.waw.pl